Nihon no NAMI 2017


NIHON NO NAMI na FB | ENGLISH

Fundacja Przyjaźni Polsko-Japońskiej NAMI oraz Biuro Festiwalowe IMPART z przyjemnością zapraszają na:
Wrocławski Festiwal Kultury Japońskiej NIHON NO NAMI (日本の波 dosł. Japońska Fala).
Festiwal jest kontynuacją bardziej rozproszonych wydarzeń zeszłorocznych, które tym razem zmieścimy w dwóch dniach (10-11 czerwca 2017, od 14.00 do 20.00) w jednym miejscu (Teatr Piosenki IMPART przy ul. Mazowieckiej 17). Nasycenie atrakcjami będzie więc wyjątkowo duże.
Festiwal uzyskał wsparcie EU-Japan Fest Japan Committee, a przedstawienie Jiutamai jest dodatkowo wspierane przez The Agency for Cultural Affairs - Government of Japan..

Najważniejsze atrakcje NIHON NO NAMI 2017:
> Jiutamai: koncert japońskiej muzyki i przedstawienie tradycyjnego tańca | 11 czerwca 18.00
> Rakugo: japoński komediowy teatr jednego aktora | 10 czerwca 18.00
> Japońskie pieśni tradycyjne
> Warsztaty i pokazy japońskich mistrzów
> Wystawa bonsai
> Japońskie sztuki walki
> Prelekcje, warsztaty, gry
> Kącik dziecięcy

> Program festiwalu
> Bilety | rezerwacje
> Kontakt | organizatorzy festiwalu

zobacz też:
> Intensywne warsztaty jiutamai | 7-8 czerwca 18.00-21.00
> Intensywne warsztaty shakuhachi | 7-8 czerwca 18.00-21.00

Jiutamai w ramach Nihon no NAMI 2017
JIUTAMAI: koncert japońskiej muzyki i przedstawienie tradycyjnego tańca | 11 czerwca 18.00

Tokijyo Hanasaki – taniec, choreografia
Hana Umeda – taniec
Toshimitsu Ishikawa – shakuhachi
Yuji Kikuo – shamisen
Mitsunaga Kanda – sceniczny makijaż
Shoichi Sanagawa – kostiumy

Jiutamai to żeński, indywidualny taniec ukształtowany w epoce Edo w okolicach Osaki i Kyoto, w kolejnych epokach zdobywający naśladowców w prawie całej Japonii. Nazwa jiutamai pochodzi od gatunku muzyki jiuta łączącej śpiew z akompaniamentem shamisenu, trzystrunowego instrumentu szarpanego oraz mai – jednego z dwóch (obok odori) podstawowych japońskich określeń tańca. Mai charakteryzuje się elegancją i wyrafinowaniem oraz kolistymi, poziomymi ruchami, podczas gdy odori jest bardziej żywiołowy i skoczny.

W ruchach jiutamai też odnajdziemy ślady związanych z shinto szamańskich tańców rytualnych, ale duch tego tańca przesiąknięty jest typową dla estetyki zen atmosferą melancholii, wyrafinowania, poczucia zmienności i niedoskonałości rzeczy. W tym zakresie jiutamai łączy się z zapoczątkowanym w XIV wieku teatrem .

Historie jiutamai, opowiadane ruchem i gestem nie odtwarzają widzialnej rzeczywistości – tutaj też znajdziemy dążenie do przekroczenia bariery zmysłów i pokazania esencji rzeczy i zdarzeń, raczej sugestii niż dosłowności. Artystka ma do dyspozycji swoje ciało: jego postawę i ruch oraz rekwizyty: długie rękawy kimona, wachlarz, czasami chustkę lub parasolkę. Twarz tancerki, mimo, że widoczna, pozostaje nieruchoma i zakryta pod warstwą tradycyjnego makijażu – przypomina maskę teatru no.

Szczęśliwie dla polskich widzów, jiutamai nie zawiera ustalonego kodu znaczeń i metafor, a język postaw, ruchów i gestów odwołuje się do uniwersalnych skojarzeń. Ważniejsza od pojedynczego gestu może być atmosfera i dynamika zespolonego z muzyką tańca.

W czasie poprzedniej wizyty p. Hanasaki we Wrocławiu zawiązała się nieformalna grupa adeptek tego trudnego tańca, która próbuje rozwijać swoje umiejętności, korzytsając z corocznych wizyt japońskiej nauczycielki i ćwicząc w ciągu roku pod opiekę Hany Umedy.

Wrocławskie przedstawienie stanowi część trasy koncertowej obejmującej również Kraków i Warszawę.

Tokijyo Hanasaki
Tokijyo Hanasaki – tancerka i choreograf jiutamai
Stworzyła własny styl jiutamai – Hanasaki-ryu, uczy, zajmuje się promowaniem jiutamai w kraju oraz poza jego granicami.
Występowała wielokrotnie Europie, m.in. we Francji, na Litwie i dwa razy w Polsce prezentując jiutamai, a ponadto związane z tym tańcem japońskie tradycyjne sztuki, np. zakładanie kimona – kitsuke, tradycyjny makijaż i uczesanie – katsura oraz prowadząc warsztaty tańca japońskiego.
Polecamy film:
八島 (Yashima) w wykonaniu Tokijyo Hanasaki z akompaniamentem Toshimitsu Ishikawy (shakuhachi) i Koichi Kikuse (śpiew i shamisen) w niezwykłej scenerii świątyni shinto w Itsukushimie

Toshimitsu Ishikawa
Toshimitsu Ishikawa – wirtuoz shakuhachi
Mistrz shakuhachi, tradycyjnego japońskiego fletu bambusowego. Zdobywca wielu nagród (m.in. w Japońskim Narodowym Konkursie Muzycznym), wydał solowe płyty, występował w Indiach, USA, Szwajcarii, Polsce, Belgii, Australii i Singapurze.
Zobaczcie film:
鹿の遠音 (Shika no tone) w wykonaniu Toshimitsu Ishikawy

Hana Umeda
Hana Umeda – performerka, tancerka i instruktorka tańca Nihon Buyo
Uczennica mistrzyni Nishikawa Fukushino ze szkoły Nishikawa-ryu w To-kio. Od 2009 roku propaguje w Polsce klasyczny taniec japoński. Opracowała autorską metodę nauczania Nihon Buyo, która bierze pod uwagę różnice w używaniu ciała japońskiego i polskiego. Stworzyła serię ćwiczeń, które pomagają przyswoić sobie specyfikę japońskiego ruchu.
Taniec jest dla niej polem, na którym spotykają się jej dwie ojczyzny. Jak sama mówi „wychowane w tradycji polskiej ciało muszę przekształcać w ciało japońskie, naturalne gesty zamieniać na inne. To dla mnie najbardziej intymny, bo cielesny sposób zderzania się ze sobą Polski i Japonii”.

Tegoroczne przedstawienie, podobnie jak przedstawienie jiutamai z roku 2016, organizowane jest we współpracy z Biurem Festiwalowym Impart 2016 ze wsparciem EU-Japan Fest Japan Committee.

Rakugo w ramach Nihon no NAMI 2017
RAKUGO: japoński komediowy teatr jednego aktora | 10 czerwca 18.00

Mistrz Yanagiya Kosen V przedstawi dwie sztuki: Inu no me (Psie oko) oraz Shinigami (Bóg śmierci) – ta ostatnia znana poza Japonią z mangi i anime Showa Genroku Rakugo Shinju.
Gra słów jest istotnym elementem humoru rakugo, dlatego wybrano opowieści dające się przetłumaczyć, a polski tekst będzie wyświetlany synchronicznie na ekranie za sceną.

Co to jest rakugo?
Sarah Stark ze stowarzyszenia "Rakugo without the borders" opowiada o sztuce rakugo:
Japoński teatr rakugo jest mało znany w Europie. Jesteśmy przyzwyczajeni do komedii jednego aktora, ale na tej samotności aktora na scenie kończą się podobieństwa. Japoński aktor klęczy na poduszce, z której nie wstaje do końca przedstawienia. Jego jedynymi rekwizytami są wachlarz i chusta tenegui.
Jednak ta odmienność od europejskiej tradycji teatralnej nie oznacza, że nie możemy zrozumieć i cieszyć się rakugo.
Powstały setki historii rakugo, większość nas rozśmiesza, ale przy niektórych będziemy płakać. Sztukę rakugo w całej Japonii kultywuje około 700 rakugo-ka (akturów rakugo), głównie w okolicach Tokio i Osaki. Większość Japończyków spoza tych okolic nigdy nie widziała rakugo na żywo.
Rakugo-ka nie tylko nie zmienia rekwizytów, ale też prowadzi cały występ w tym samym stroju. Samym głosem i postawą wciela się w mgnieniu oka w rolę kapryśnego dziecka, podstępnej nierządnicy, hałaśliwego rzemieślnika albo skrupulatnej żony.
Podobnie jak we włoskiej commedia dell'arte, rakugo ma własne postaci, która wracają w wielu historiach. Jednak ich interpretacja zależy całkowicie od aktora, który dostosowuje charaktery i historie do reakcji publiczności – nikt nie może się nudzić.
W początkowej części przedstawienia zwanej makura aktor może wspomnieć o tym co zobaczył wcześniej w telewizji, o swojej rodzinie, o polityce albo o czymś co zdarzyło się za kulisami. Duża część przedstawienia jest improwizowana. Niestety w zagranicznych przedstawieniach konieczność wyświetlania przygotowanych wcześniej napisów z tłumaczeniem ogranicza możliwość improwizacji.

Zostać rakugo-ką wcale nie jest łatwo. Przede wszystkim trzeba znaleźć mistrza, który zgodzi się przyjąć młodego adepta sztuki rakugo jako swojego ucznia. Jednak w większości wypadków mistrz odmówi...
Jeżeli jednak (zwykle po długim naleganiu) mistrz się zgodzi, zobowiązuje się nie tylko do przekazania swojej sztuki młodemu uczniowi (lub uczennicy), ale też do opieki nad nim (lub nad nią). W ten sposób zwraca dług jaki wcześniej sam zaciągnął wobec swojego mistrza, a tradycja taka zwykle trwa przez całe pokolenia szkół rakugo.
Przez pierwsze kilka lat uczeń praktykuje jako zenza ucząc się pomocniczych czynności za kulisami teatru rakugo, który nazywamy yose: składa kimono, przygotowuje herbatę, gra na bębnie...
Jeżeli pojawia się na scenie, to tylko w krótkich historiach. Uczniowi nie wolno umawiać się na randki, pić alkoholu ani palić.
Kiedy nauczyciele uznają, że poznał już podstawy sztuki rakugo, uczeń jest promowany do stopnia futatsume. Nie musi już wykonywać prac pomocniczych i może nosić narzutkę haori, a także umawiać się, pić i palić. I w końcu odgrywa dłuższe historie na scenie.
Po kmolejnych 8-12 latach nauki, zostaje shin-uchi - mistrzem. Zwykle starszyzna decyduje o czasie awansu, czasami przeprowadza się specjalny egzamin. Kiedy rakugo-ka zostanie już mistrzem, sam może przyjmować uczniów, a w czasie przedstawień w yose występuje jako ostatni – to przywilej zarezerwowany dla najstarszych lub najpopularniejszych rakugo-ka.

Przygotuj się na raukugo!
W ramach przygotowania widzów przed zeszłoroczną wizytą w Polsce, mistrz Ichinosuke Shumputei przygotował filmowe wprowadzenie w konwencję rakugo.
Zobaczcie film: Mistrz Ichinosuke Shunputei przedstawia rakugo

Mistrz Kosen Yanagiya
Kosen Yanagiya (każdy rakugo-ka uzywa pseudonimów scenicznych, które zmieniają się wraz z rozwojem jego kariery, właściwe nazwisko mistrza to Shigenobu Kono) urodził się w 1974 roku w Jokohamie. W wieku 23 lat rozpoczął naukę u mistrza rakugo Reireisha Baou i w tym samym roku otrzymał tytuł "Wakaba". W roku 2000 został promowany do stopnia futatsume.
W 2002 zdobył Kita Topia Wakate Engei Prize. W 2006 roku przeszedł do szkoły mistrza Reireisha Bafu, w której w roku 2010 otrzymał tytuł mistrza i odziedziczył tytuł Yanagiya Kosen V.
W kwietniu 2017 zdobył piewszą (złotą) nagrodę Hanagata Engei Prize przyznawaną przez japoński teatr narodowy. Ceremonia rozdania nagród odbędzie się tydzień przed przylotem mistrza do Wrocławia.

Rakugo we Wrocławiu
Tegoroczne przedstawienie, podobnie jak poprzednie przedstawienie rakugo w wykonaniu mistrza Ichinosuke Shunputei oraz Koharu Takegawa z roku 2016, organizowane jest we współpracy z Biurem Festiwalowym Impart 2016 ze wsparciem EU-Japan Fest Japan Committee.
Przyjazd Mistrza Kosen Yanagiya współorganizuje Zabutontei oraz Rakugo without borders
rakugowithoutborders@gmail.com


Japońskie pieśni w ramach Nihon no NAMI 2017
JAPOŃSKIE PIEŚNI TRADYCYJNE i etiudy pantomimiczne w wykonaniu YUMI SATO

Yumi Sato pochodzi z miasta Shirakawa w prefekturze Fukushima. Swoje działania teatralne zaczęła w liceum.
W 1999 zdecydowała się porzucić teatr oparty na słowie i dialogu na rzecz sztuki ruchu i pantomimy.
W 2013 na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym w Tokio zaprezentowało etiudę pantomimiczną zainspirowaną samotną sosną z Fukushimy, nawiązując w ten sposób do tematu Drzewa Życia.
W 2015 Yumi Sato zamieszkała w Polsce by doskonalić swoje umiejętności aktorskie i zapoznać się bliżej z polską tradycją sceniczną i środowiskiem teatralnym Wrocławia. Zaczęła ćwiczenia w grupie kontynuującej tradycje "Teatru Laboratorium" by w końcu znaleźć swoje miejsce w "Fundacji Pantomima" na zajęciach grupy mimicznej prowadzonych przez Katarzynę Śnieżkę Sobiszewską.

Bieżące informacje o twórczości Yumi Sato można śledzić (nie tylko po japońsku) w jej blogu
Informacje o przedstawieniach (już tylko po japońsku) na oficjalnej stronie aktorki Yumi Sato

Na zakończenie zachęcimy publiczność do wspólnego odśpiewania tradycyjnej japońskiej pieśni „Sakura sakura”
Dla chętnych do wcześniejszej nauki podajemy już tekst w zapisie romaji:

sakura sakura
noyama mo sato mo
mi-watasu kagiri
kasumi ka kumo ka
asahi ni niou
sakura sakura
hana zakari

sakura sakura
yayoi no sora wa
mi-watasu kagiri
kasumi ka kumo ka
nioi zo izuru
izaya izaya
mini yukan

WARSZTATY i POKAZY JAPOŃSKICH MISTRZÓW

[więcej informacji wkrótce]

Warsztaty rakugo w ramach Nihon no NAMI 2017
Rakugo – warsztaty wprowadzające postawy aktorstwa rakugo dla wszystkich (Yanagiya Kosen)

Warsztaty kitsuke w ramach Nihon no NAMI 2017
Kitsuke – warsztaty sztuki zakładania i noszenia kimono (Tokijyo Hansaki, Hana Umeda)

Pokaz makijażu scenicznego w ramach Nihon no NAMI 2017
Kaoshi – pokaz japońskiego makijażu scenicznego (Mitsunaga Kanda)

Warsztaty shakuhachi w ramach Nihon no NAMI 2017
Shakuhachi – warsztaty gry na japońskim flecie dla profesjonalistów i amatorów (Toshimitsu Ishikawa)

Wystawa bonsai w ramach Nihon no NAMI 2017
WYSTAWA BONSAI – przygotowana przez Polską Asocjację Bonsai

[więcej informacji wkrótce]


JAPOŃSKIE SZTUK WALKI

[więcej informacji wkrótce]

Pokaz kendo w ramach Nihon no NAMI 2017
Kendō (剣道) dosłownie „droga miecza”, to japońska szermierka wywodząca się z ćwiczebnych technik samurajskich. Walczy się bambusowym mieczem (shinai), a bezpieczeństwo zapewnia zbroja (bōgu). Punktowane są cięcia w głowę (men), brzuch () i nadgarstek (kote) oraz pchnięcie (tsuki) w gardło.

Pokaz iaido w ramach Nihon no NAMI 2017
Iaidō (居合道) oznacza „bycie w ciągłej gotowości”, a w domyśle chodzi tu o gotowość do błyskawicznego stawienia czoła przeciwnikowi, dobycie miecza i cięcie. Ćwiczy się metalowym, zwykle niezaostrzonym mieczem zwanym iaitō, tylko mistrzowie tej sztuki używają zaostrzonej katany.

Pokaz kyudo w ramach Nihon no NAMI 2017
Kyūdō (弓道) dosłownie „droga łuku”, to praktykowane współcześnie japońskie tradycyjne łucznictwo. Charakterystyczny niesymetryczny łuk (dłuższy w górnej części, krótszy w dolnej) został opisany pierwszy raz we fragmencie chińskiej kroniki Weishu z końca III wieku dotyczącym Wysp Japońskich. Od XVII wieku łucznictwo zaczęło przekształcać się z techniki wojskowej w formę bardziej ceremonialną, a pod wpływem buddyzmu Zen także w drogę wewnętrznego doskonalenia.

Pokaz aikido w ramach Nihon no NAMI 2017
Aikidō (合気道) tłumaczy się zwykle jako „zjednoczenie z energią życiową”, zostało stworzone niespełna 100 lat temu przez Morihei Ueshibę na bazie wcześniejszych technik jako sposób obrony bez zadawania ran przeciwnikowi. Polega głównie na wykorzystaniu i przekierowaniu siły i ruchu atakującego przeciwnika prowadzącym do obezwładniającego go chwytu lub rzutu. W aikido nie rozgrywa się zawodów, tylko doskonali umiejętności poprzez ćwiczenie.

PRELEKCJE, WARSZTATY i GRY

[więcej informacji wkrótce]


KĄCIK DZIECIĘCY

[więcej informacji wkrótce]

Origami - kącik dziecięcy na Nihon no NAMI 2017
Origami

Japońskie szachy dla najmłodszych - kącik dziecięcy na Nihon no NAMI 2017
Dobutsu shogi

Nauka jedzenia pałeczkami - kącik dziecięcy na Nihon no NAMI 2017
Nauka jedzenia pałeczkami

Przebieranie w japońskie stroje - kącik dziecięcy na Nihon no NAMI 2017
Przebieranie w japońskie stroje

PROGRAM FESTIWALU

*Gwiazdką oznaczona wydarzenia wymagające osobnych biletów lub rezerwacji

10 czerwca (sobota)
15.00-16.00 | Uroczyste otwarcie, przedstawienie gości z krótkim występem taneczno-muzycznym
16.00-18.00 | Pokazy japońskich sztuk walki w wykonaniu wrocławskich stowarzyszeń i klubów kendo, iaido, aikido i kyudo | walki samurajów w strojach historycznych (Grupa Kabuto) | humorystyczne sceny z życia samurajów (Yumi Sato)
*16.00-17.00 | Warsztaty kitsuke – sztuki zakładania kimona (Tokijyo Hansaki, Hana Umeda)
*17.00-18.00 | Warsztaty makijażu scenicznego (Mitsunaga Kanda)
*16.00-18.00 | Warsztaty shakuhachi – japońskiego fletu bambusowago (Toshimitsu Ishikawa)
*18.00-20.00 | RAKUGO: Mistrz Yanagiya Kosen przedstawi dwie sztuki: Inu no me (Psie oko) oraz Shinigami (Bóg śmierci) oraz pytania i odpowiedzi bezpośrednio po przedstawieniu

11 czerwca (niedziela)
15:00-16:00 | Japońskie pieśni i ceremonie w wykonaniu Yumi Sato
16.00-17.00 | Sztuka bonsai – pokaz i wykład (Polska Asocjacja Bonsai)
17.00-18.00 | Karuta – japońska gra w wiersze na zdjęciach (Bartosz Holoszkiewicz)
*15.00-18.00 | Warsztaty rakugo – podstawy aktorstwa rakugo dla wszystkich (Kosen Yanagiya)
*18.00-20.00 | JIUTAMAI: koncert japońskiej muzyki i przedstawienie tradycyjnego tańca

W kuluarach, hallu i galerii (przez cały czas trwania festiwalu):
WYSTAWA BONSAI przygotowana przez Polską Asocjację Bonsai
Kącik dziecięcy: origami, przebieranie w japońskie stroje, japońskie pałeczki, gra „złapmy lwa”
Warsztaty japońskich gier: go, shogi (japońskie szachy)
Warsztaty japońskich tradycji: kaligrafia, tradycyjne ozdoby, przebieranie w japońskie stroje
Japońskie kulinaria

BILETY | rezerwacje

Dostępne będą bilety normalne/ulgowe (ulga dla emerytów, rencistów, studentów do 26-tego roku życia, uczniów i dzieci)
- Dwudniowa wejściówka bez przedstawień ragugo i jiutamai i bez warsztatów japońskich mistrzów – 20/10 zł
- Dwudniowa wejściówka z przedstawieniem Rakugo – 30/20 zł
- Dwudniowa wejściówka z koncertem i przedstawieniem Jiutamai – 50/30 zł
- Dwudniowa wejściówka „all inclusive” z przedstawieniami Jiutamai i Rakugo oraz możliwością zapisania się na 2 warsztaty japońskich mistrzów – 100/70 zł

Rezerwacja miejsc na warsztaty japońskich mistrzów i na przedstawienia oraz informacja:
Grażyna Pogorzelska
grazyna.pogorzelska@fundacja-nami.pl, tel. 784 694 592

Na razie dostępna jest płatność przelewem na konto:
Fundacja Przyjaźni Polsko-Japońskiej NAMI
ul. Legnicka 65, 54-206 Wrocław
BANK BGŻ 60 2030 0045 1110 0000 0315 2980
w tytule przelewu prosimy podać imię i nazwisko oraz napisać odpowiednio:
[imię i nazwisko osoby rezerwującej] [liczbę biletów] [rodzaj biletów]

Kontakt | Współorganizatorzy festiwalu NIHON NO NAMI

Fundacja Przyjaźni Polsko-Japońskiej NAMI
Fundacja Przyjaźni Polsko-Japońskiej NAMI
ul. Legnicka 65, 54-206 Wrocław

Biuro Festiwalowe Impart 2016
ul. Komuny Paryskiej 39-41, 50-451 Wrocław

Kontakt:
Kontakt w sprawach organizacyjnych:
– Grażyna Pogorzelska: grazyna.pogorzelska@fundacja-nami.pl, tel. (+48) 784 694 592
– Julian Górski: julian.gorski@fundacja-nami.pl, tel. (+48) 663 571 823

Kontakt w zakresie programu Festiwalu:
– Maciej Pogorzelski: maciej.pogorzelski@fundacja-nami.pl, tel. (+48) 502 796 050

Kontakt dla wolontariuszy (i wszystkich chętnych do pomocy):
– Zdzisław Koczarski: zdzislaw.koczarski@gmail.com

Koordynacja ze strony Biura Festiwalowego Impart
– Katarzyna Młyńczak-Sachs

Współpraca:
– Zabutontei
– Rakugo without borders
Ryushinkai (kendo)
Renshinkan (iaido)
Polskie Stowarzyszenie Kyudo
Aikikai Wrocław
Birankai Polska

Nihon no NAMI